De publieke uitspraken van Amerikaanse president Trump over Israëlische premier Netanyahu lijken weinig invloed te hebben op het werkelijke machtsevenwicht. Ondanks Trumps claim dat hij 'alles bepaalt', voerde Israël recente aanvallen op Iran uit – in tegenspraak met de Amerikaanse wens om escalatie te vermijden. Analisten wijzen op een omgekeerde machtsdynamiek: Netanyahu zou profiteren van zijn invloedrijke lobby in Washington en Trumps religieuze achterban, waardoor de Amerikaanse president onder druk staat om steun te blijven geven.

De Israëlische aanvallen worden ook gezien als afleiding van interne problemen, zoals corruptieonderzoeken tegen Netanyahu. Tegelijk erkent men in Israël legitieme veiligheidsbedreigingen van Iran, dat de Straat van Hormuz blokkeert en daarmee de regio destabiliseert. De VS, gekeerd van oorlog naar diplomatie, zoekt nu een tijdelijke deal met Iran – onder invloed van binnenlandse factoren zoals de komende tussentijdse verkiezingen en het WK voetbal.

Deskundigen zien komende maanden een patroon van oplopende en afnemende spanning tussen Iran en Israël. Een definitief akkoord lijkt onwaarschijnlijk; het meest haalbare is een tijdelijk raamwerk zonder directe afspraken over het nucleaire programma. Trump, die in 2018 de vorige nucleaire deal opblies, zoekt nu een betere overeenkomst – maar zonder succes tot nu toe.