Charlie Puth wydał nowy album "Whatever's Clever!", który celuje w estetykę muzyki z lat 80. – szczególnie z otwarć sitcomów. Cała oprawa graficzna i brzmieniowa nawiązuje do klimatu produkcji takich jak "Duży" z Tomem Hanksem czy wczesne sezony "Seinfelda". Puth świadomie korzysta z charakterystycznych brzmień syntezatorów Yamaha DX-7 i KORG M1, które definiowały dźwięk tamtych czasów. Pomysł został przyjęty pozytywnie za oryginalność, ale sam album nie do końca spełnia oczekiwań.

Muzyka na "Whatever's Clever!" celuje w ciepły, przytulny klimat lat 80., z elementami jazzu, popu i retrofuturyzmu. Piosenki poruszają tematy dorosłego życia – rodzicielstwa, stabilizacji, przezwyciężania słabości – ale nie wyróżniają się oryginalnością. Wokale Putha są prowadzone współcześnie, co kłóci się z intencją retro brzmienia. Pomysł na album jest uroczy, ale nie przełamuje barier oczekiwań.

Recenzje wskazują, że tylko kilka utworów – jak "I Used to Be Cringe", "Cry" czy "Don't Meet Your Heroes" – wyróżnia się na tle reszty. Większość piosenek brzmi jak tło do codziennych czynności. Pomysł brzmi ciekawie, ale nie jest w pełni wykorzystany. Brakuje muzyki, która dorównywałaby estetyce. Album został wydany przez Warner Music Poland i otrzymał ocenę 6/10.