Międzynarodowy zespół naukowy odkrył śladowe ilości radioaktywnego izotopu plutonu Pu-244 w skorupie z dna Oceanu Spokojnego, co wskazuje na długotrwały opad materii pochodzącej z dawnej eksplozji kosmicznej. Badania, przeprowadzone przez ekspertów z Niemiec, Australii i innych ośrodków, wykazały, że materiał ten pochodzi najprawdopodobniej z zderzenia dwóch gwiazd neutronowych — tzw. kilonowej — które miało miejsce ponad 100 milionów lat temu. Pomimo upływu tak długiego czasu, śladowe ilości plutonu nadal docierają na Ziemię, co potwierdza trwałość procesów kosmicznych.

Analiza warstw skorupy, datowanych m.in. izotopami berylu Be-10 i żelaza Fe-60, ujawniła równomierne rozłożenie atomów Pu-244, co odróżnia je od jednorazowych pików po supernowych. Brak izotopu kiuru Cm-247, który ma znacznie krótszy okres półtrwania, potwierdza, że eksplozja była na tyle odległa czasowo, że ten pierwiastek już się rozpadł. To kluczowy dowód na to, że ciężkie pierwiastki, takie jak złoto czy uran, powstają głównie w zderzeniach gwiazd neutronowych, a nie w typowych wybuchach supernowych.

Odkrycie zostało możliwe dzięki nowemu, niezwykle czułemu spektrometrowi izotopowemu, który potrafi wykryć zaledwie kilkaset atomów w kilogramie materiału. Naukowcy sugerują, że podobne ślady mogą być zachowane również w starszych warstwach skalnych na Ziemi lub w pyle księżycowym. Wyniki badań potwierdzają teorię tzw. procesu r (szybkiego wychwytu neutronów) jako głównego mechanizmu powstawania ciężkich pierwiastków we wszechświecie.