W marcu, na początku wojny z Iranem, Katar miał zaproponować tajny układ mający na celu ochronę swojego kluczowego kompleksu gazowego w Ras Laffan. Jak donosi „Washington Post”, powołując się na źródła z krajów Bliskiego Wschodu i Zachodu, Katar oferował wstrzymanie produkcji gazu ziemnego, co miało doprowadzić do gwałtownego wzrostu cen energii i zwiększyć presję na USA i Izrael, by zakończyły konflikt. Według informacji, przekazanie miało brzmieć: „Osiągnijcie swoje cele bez atakowania nas”.

Choć Katar zaprzeczył tym doniesieniom, fakt, że trzeciego dnia wojny zamknął instalacje w Ras Laffan, motywując to „atakami na funkcjonujące obiekty”, wywołał obawy. Analiza zdjęć satelitarnych nie wykazała jednak uszkodzeń infrastruktury w momencie zamknięcia. Natomiast 18 marca Iran rzeczywiście zaatakował Ras Laffan, niszcząc krytyczną infrastrukturę odpowiadającą za około 20% katarskiego eksportu skroplonego gazu ziemnego.

Ministerstwo Energii Kataru oceniło, że naprawa zajmie od trzech do pięciu lat, co zakłóci dostawy do Chin, Korei Południowej i Belgii. Kraj podkreślił, że atak to nie tylko cios dla Kataru, ale dla globalnego bezpieczeństwa energetycznego. Doha zaprzeczyła też oskarżeniom, twierdząc, że są próbą podważenia jej roli jako mediatora i sojusznika USA.

Katar utrzymuje bliskie relacje zarówno z Iranem, wspierając jego liderów i dzieląc dostęp do złoża South Pars-North Dome, jak i ze Stanami Zjednoczonymi, które posiadają największą bazę wojskową w regionie – Al-Udeid. Jego kluczowe obiekty gazowe są zarządzane wspólnie z amerykańskimi firmami, takimi jak ExxonMobil. Choć urzędnik Kataru zaprzeczył, by kraj czerpał korzyści z przetrwania irańskiego reżimu, jego strategiczne pozycje pozostają w centrum międzynarodowych trosk o stabilność energetyczną.