Rosyjski pocisk manewrujący 9M730 Buriewiestnik, prezentowany jako przełomowa broń jądrowa, podlega weryfikacji przez ekspertów z Massachusetts Institute of Technology. Mimo deklaracji Kremla o jego niemal nieograniczonym zasięgu dzięki napędowi jądrowemu, analiza MIT sugeruje, że system wciąż pozostaje w fazie eksperymentalnej. Badacze Jake Hecla i Robert Scott Kemp stwierdzili, że konstrukcja oparta na otwartym reaktorze jądrowym generuje radioaktywne zanieczyszczenie i nie spełnia obecnie kryteriów wojskowej gotowości.

Pocisk, o długości 9,5 metra i prędkości poddźwiękowej (Mach 0,75), został po raz pierwszy pomyślnie przetestowany w październiku 2025 roku, przebywając 15 godzin w powietrzu. Jednak jego brak użycia w konflikcie na Ukrainie i długotrwałe problemy techniczne od 2017 roku wskazują, że nie stanowi jeszcze realnego zagrożenia strategicznego. Ekspertów z MIT skłaniają do ostrożności zarówno rozmiar systemu, jak i ograniczenia fizyki jądrowej.

Analiza oparta na publicznych danych i wiedzy naukowej wskazuje, że Buriewiestnik to przede wszystkim demonstrator technologii, a nie operacyjna broń. Amerykańscy badacze podkreślają, że napęd oparty na przepływie powietrza przez rdzeń reaktora, choć innowacyjny, wiąże się z poważnymi ryzykami środowiskowymi i technicznymi. Rosja nadal nie wprowadziła systemu do służby, co potwierdza jego eksperymentalny status.