Pedro Sánchez, premier Hiszpanii, stał się nieoczekiwanym liderem europejskiego sprzeciwu wobec amerykańskiego ataku na Iran, działając wbrew prezydentowi Donaldowi Trumpowi. Choć inne kraje UE, w tym Francja i Niemcy, ograniczyły się do ostrożnych oświadczeń, Hiszpania jako jedyna państw Unii Europejskiej otwarcie potępiła akcję i zakazała USA korzystania z własnych baz wojskowych i przestrzeni powietrznej podczas operacji. Ta decyzja wywołała gniew Trumpa, który groził konsekwencjami gospodarczymi i nawet wyrzuceniem Hiszpanii z NATO.

Jednak Madryt okazał się odporny na presję. Ograniczone więzi handlowe z USA, geograficzna odległość od gorących punktów i rozwinięta infrastruktura energetyczna oparta na odnawialnych źródłach zmniejszają zależność kraju od amerykańskiej strategii. W efekcie postawa Sancheza, początkowo postrzegana jako izolowana, stała się inspiracją dla szerokiego grona europejskich polityków.

Mimo międzynarodowego uznania, wewnętrzne wyzwania nadal trwają. Rząd Sancheza nie ma stabilnej większości parlamentarnej, a jego otoczenie jest uwikłane w skandale korupcyjne. Media regularnie donoszą o zarzutach wobec członków rodziny i byłych współpracowników. Nie jest więc pewne, czy sukces na arenie międzynarodowej przekłada się na stabilność wewnętrzna.