ข้อตกลงหยุดยิงในเลบานอนที่มีสหรัฐเป็นผู้ไกล่เกลี่ยและมีผลตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน 2026 ไม่สามารถยุติความรุนแรงระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ได้อย่างแท้จริง แม้จะมีการประกาศสงบศึกหลังการสู้รบประมาณ 6 สัปดาห์ แต่ทั้งสองฝ่ายยังคงโจมตีกันเกือบทุกวัน และต่างกล่าวหาว่าอีกฝ่ายละเมิดข้อตกลง ผลลัพธ์คือพลเรือนกว่าสองแสนคนในพื้นที่ทางตอนใต้ของเลบานอนต้องพลัดถิ่นออกจากบ้านเรือนของตน

กองทัพอิสราเอลยังคงดำเนินการโจมตีทางอากาศหลายร้อยครั้งในพื้นที่กว้าง แม้นอกรัศมีเขตยึดครองที่ประกาศไว้ และออกคำสั่งอพยพครอบคลุมเมืองและหมู่บ้านเพิ่มอีกมากกว่า 100 แห่ง รวมพื้นที่ทั้งหมดที่ได้รับคำสั่งอพยพและเขตยึดครองแล้วประมาณ 2,000 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็น 20% ของประเทศ โดยอิสราเอลระบุว่าเป็นการสร้าง 'เขตกันชน' เพื่อป้องกันภัยคุกคามจากฮิซบอลเลาะห์

แม้กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) จะยืนยันว่าการโจมตีไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อผลักดันให้พลเรือนพลัดถิ่น แต่การขยายพื้นที่อพยพและความไม่แน่นอนเกี่ยวกับขอบเขตของเขตกันชนทำให้ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากกังวลว่าอาจไม่สามารถกลับบ้านได้อีกเลย โดยนายกรัฐมนตรีเบนจามิน เนทันยาฮูยังประกาศเพิ่มการโจมตี แม้หลังข้อตกลงหยุดยิงมีผลบังคับใช้แล้ว ความขัดแย้งนี้ยังส่งผลต่อความสัมพันธ์ระดับภูมิภาค โดยอิหร่านตั้งเงื่อนไขให้ยุติการโจมตีในเลบานอนเป็นหนึ่งในข้อกำหนดสำหรับการเจรจาสันติภาพ