Wetenschappers herzien de criteria voor bewoonbare planeten. Tot nu toe lag de focus op de 'bewoonbare zone' – de juiste afstand tot een ster waar vloeibaar water mogelijk is. Maar nieuw onderzoek toont aan dat ook de grootte en massa van een planeet cruciaal zijn. Te kleine rotsachtige planeten koelen te snel af, verliezen hun atmosfeer en geologische activiteit, en kunnen daardoor geen stabiel klimaat onderhouden.

De studie gebruikt geofysische en klimaatmodellen om te demonstreren dat een minimale massa nodig is om processen als plaattektoniek, vulkanisme en koolstofcyclus in stand te houden. Die processen zijn essentieel om klimaat op miljardenjaren te reguleren – precies wat nodig is voor het ontstaan en blijven van leven. Mars, met slechts een tiende van de massa van de aarde, is een duidelijk voorbeeld van een planeet die dit lot niet kon ontlopen.

Hoewel de aarde in ons zonnestelsel uniek lijkt, hopen astronomen dat toekomstige telescopen zoals de Extremely Large Telescope (ELT) en de Habitable Worlds Observatory meer kunnen ontdekken over de interne eigenschappen van exoplaneten. De zoektocht naar buitenaards leven wordt hiermee complexer, maar ook veel gerichter.