Op het strand van Pokaibaai aan de westkust van Oahu, Hawaï, zijn in juli 2025 tijdelijk 26 oude petrogliefen zichtbaar geworden nadat ze door wind en stroming uit het zand werden blootgelegd. De tekens, gemaakt door de oorspronkelijke Polynesische bevolking, zijn naar schatting meer dan 600 jaar oud en omvatten achttien stokmensjes en abstracte figuren, verspreid over 35 meter strand. Sommige figuren zijn tot twee meter groot en tonen geslachtskenmerken.

De petrogliefen werden voor het eerst in 2016 ontdekt door een Texaans echtpaar, maar verdwenen snel weer onder het zand. Nu is een uitgebreider deel zichtbaar, wat archeologen de kans geeft om de inscripties met 3D-fotografie vast te leggen. Archeoloog Laura Gilda leidde het documentatieproces voordat de branding de tekens opnieuw zou bedekken.

Voor Glen Kila, een lokale bewoner en afstammeling van de oorspronkelijke bewoners, heeft de opduikende kunst spirituele betekenis. Hij ziet de grootste figuur als symbool voor de zon en interpreteert de verschijning als een bovennatuurlijke waarschuwing voor klimaatverandering en zeespiegelstijging. De vindplaats ligt op militair terrein, wat de bestaande discussie over landeigendom heropent.

Hawaï kent meerdere dergelijke archeologische locaties. Het Hawaiʻi Volcanoes National Park herbergt bijvoorbeeld Pu’uloa, met ruim 23.000 petrogliefen, lokaal bekend als ki‘i pōhaku. Wetenschappers benadrukken dat dergelijke vondsten zeldzaam en kwetsbaar zijn, en afhankelijk van natuurlijke omstandigheden voor korte tijd zichtbaar kunnen zijn.