Po półwieczu poszukiwań naukowcy z eksperymentu LHCb przy Wielkim Zderzaczu Hadronów ogłosili odkrycie ostatniej brakującej cząstki w rodzinie barionów podwójnie powabnych — Ωcc+. Cząstka ta składa się z dwóch kwarków powabnych i jednego dziwnego, co czyni ją wyjątkowym przypadkiem do badania silnych oddziaływań między kwarkami. Jej istnienie było przewidywane od lat 70., ale dopiero nowoczesne detektory i zwiększone natężenie zderzeń pozwoliły na jej wykrycie.

Odkrycie oparto na danych zebranych przez zmodernizowany detektor LHCb, pracujący przy pięciokrotnie większej intensywności niż wcześniej. Analiza była prowadzona metodą ślepą, co wyeliminowało ryzywo uprzedzeń. Znaczenie statystyczne wyniku przekroczyło 8σ — znacznie więcej niż wymagane 5σ dla uznania odkrycia w fizyce. Zmierzona masa Ωcc+ wyniosła 3725,9 MeV/c², co odpowiada czterokrotnej masie protonu.

To odkrycie nie tylko dopełnia teoretyczny model materii, ale stanowi też nowe pole do testowania obliczeń opartych na chromodynamice kwantowej. Bariony podwójnie powabne są wyjątkowym laboratorium dla sił, które trzymają razem kwarki — jedne z najważniejszych, a jednocześnie najtrudniejszych do opisania matematycznie. W LHC odkryto dotąd 85 nowych cząstek, a granica stu może zostać osiągnięta w ciągu najbliższych dwóch–trzech lat.