In Cadarache, Zuid-Frankrijk, is de centrale solenoïde van het internationale ITER-project voltooid: de krachtigste supergeleidende magneet ooit gebouwd. Met een lengte van 18 meter, een gewicht van 1.000 ton en een magneetveld van 13 tesla, dient deze magneet als 'startmotor' voor een kernfusiereactor die de energie van sterren nateemt. Het doel is om gecontroleerde fusie mogelijk te maken, waarbij waterstofatomen samensmelten onder extreme temperaturen binnen een tokamak.

In tegenstelling tot kernsplijting produceert kernfusie vrijwel geen radioactief afval en gebruikt het overvloedige brandstoffen zoals deuterium en tritium. De magneet houdt het plasma van miljoenen graden Celsius zwevend, zodat het de reactorwand niet raakt — een cruciale voorwaarde voor duurzame fusie. De technologie is ontwikkeld door General Atomics in de VS en naar Frankrijk vervoerd voor assemblage.

ITER is een samenwerkingsverband van 35 landen en markeert een mijlpaal in de zoektocht naar schone, onuitputtelijke energie. Als het project aantoont dat fusie op grote schaal haalbaar is, kan het de elektriciteitsproductie in de tweede helft van deze eeuw fundamenteel veranderen. De volgende fase is het testen van plasma-opsluiting en energiebalans binnen de reactor.