To, co przetrwało w skamieniałych odchodach, daje trochę wspólnego kontekstu znajomemu, który śledzi zmiany klimatyczne i wymieranie gatunków.
Wiekowe odchody zachowały DNA mamutów Przebieg historii i kluczowe fakty
Naukowcy przeanalizowali 13 próbek wiecznej zmarzliny z Jukonu, znajdując w niej skamieniałe odchody (koprolity) sprzed nawet 30 tysięcy lat. Choć DNA w takich materiałach rzadko przetrwa tak długo, badania ujawniły bogaty zapis genetyczny – w tym ślady roślin, owadów, zajęcy, bizonów, koni i mamutów. Odkrycie pokazuje, że koprolity mogą być lepszym źródłem starożytnego DNA niż kości.
Zespół oczekiwał głównie DNA susłów i ich mikrobiomu, ale wyniki ujawniły znacznie szerszy obraz ekosystemu. Niektóre dopasowania, np. do wilka szarego czy dużego kota, są mniej pewne ze względu na ograniczone bazy danych pradawnego DNA. Naukowcy sugerują, że susły mogły spożywać padlinę, co wyjaśnia obecność DNA drapieżników.
Badanie pokazuje, że susły arktyczne, gromadząc materiał roślinny, kości i ziarna przed siedmiomiesięczną hibernacją, przypadkiem stworzyły genetyczne archiwum. Odkryto 18 unikalnych genomów mitochondrialnych i nową linię genetyczną susła występującą dziś daleko od Jukonu. Wyniki otwierają nowe możliwości w rekonstrukcji dawnych środowisk i procesów wymierania megafauny.
Fakty
- Zespół przeanalizował 13 próbek wiecznej zmarzliny z Jukonu, zawierających skamieniałe odchody (koprolity) sprzed do 30 tys. lat.
- W koprolitach wykryto DNA roślin, owadów, zajęcy, bizonów, koni, mamutów oraz ślady wilka szarego i dużego kota.
- Odkryto 18 unikalnych genomów mitochondrialnych susłów, w tym linię genetyczną występującą dziś daleko od Jukonu.
- Badacze sugerują, że susły mogły spożywać padlinę, co wyjaśnia obecność DNA drapieżników w ich wydaliniach.
- Koprolity mogą zachowywać starożytne DNA lepiej niż kości, co zmienia podejście do badań paleoekologicznych.
Wizualne wyjaśnienie wiadomości od Canto. Narzędzia AI mogą pomagać w produkcji. Polityka redakcyjna
